Een tocht van Jakarta naar Yogyakarta vormt de rode draad in Red Before Dawn, waarin regisseur Garin Nugroho de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd vanuit uiteenlopende bevolkingsgroepen belicht. De film speelt in 1946, wanneer een ingenieur waardevolle geologische gegevens naar de pas gevormde onafhankelijke regering moet brengen. Onderweg wordt zijn reisgezelschap geconfronteerd met geweld en onderlinge verdeeldheid. In zijn recensie prijst The Hollywood Reporter de ambitieuze opzet en de landschappen, maar stelt het vakblad ook dat de nadrukkelijke historische uitleg de dramatische spanning verzwakt. Voor Nederlandse kijkers raakt het verhaal aan de gedeelde koloniale geschiedenis.
- Red Before Dawn speelt in 1946 en volgt een reis van Jakarta naar Yogyakarta.
- Nicholas Saputra speelt Frans, een ingenieur met een Nederlandse en Indonesische achtergrond.
- Garin Nugroho regisseerde de film en schreef het scenario samen met Dirmawan Hatta.
- De film duurt 1 uur en 53 minuten en bevat Indonesische, Engelse en Nederlandse dialogen.
De onafhankelijkheidsstrijd vormt het vertrekpunt
De oorlog om de Indonesische onafhankelijkheid begon toen de Tweede Wereldoorlog ten einde liep. Indonesië riep zijn onafhankelijkheid uit, maar de strijd met Nederland was daarmee niet voorbij. Pas in 1949 kwam de volledige onafhankelijkheid van Nederland tot stand. Het conflict ging gepaard met geweld door Nederlandse militairen én tussen verschillende groeperingen.
Nugroho situeert zijn verhaal midden in die onzekere overgang. In 1946 zetelt de onafhankelijke regering in Yogyakarta, terwijl andere delen van Indonesië nog onder Nederlands gezag staan. Dat onderscheid is essentieel voor de reis: de personages verplaatsen zich door een land waarvan de politieke toekomst nog wordt bevochten.
Een ingenieur reist met kostbare gegevens door vijandig gebied
Hoofdpersoon Frans, gespeeld door Nicholas Saputra, heeft een Nederlandse en Indonesische achtergrond. Hij draagt een aktetas met geologische onderzoeksgegevens die hij bij de regering wil afleveren. De Indiase chauffeur Qasim, vertolkt door Bront Palarae, bestuurt de vrachtwagen. Ook de blinde radio-operator Arya reist mee.
Onderweg sluiten de Chinese verpleegkundige Fifi, gespeeld door Laura Basuki, en zangeres Bandriah, gespeeld door Tissa Biani, zich bij hen aan. De tocht van 600 mijl, ongeveer 965 kilometer, voert langs jungles, rivieren, dorpen en oude ruïnes. Het gezelschap ontmoet onder anderen gewapende rebellen die hen niet als medestanders behandelen.
De samenstelling van het reisgezelschap maakt de tocht ook tot een verhaal over de vraag hoe mensen met verschillende achtergronden één natie kunnen vormen.
Voor Nederlandse kijkers biedt die invalshoek een verbreding: niet uitsluitend de verhouding tussen Nederland en Indonesië staat centraal, maar ook de tegenstellingen binnen de bevolking die naar onafhankelijkheid streeft.
De historische uitleg drukt volgens de recensie de spanning
The Hollywood Reporter ziet vooral een onevenwicht tussen het historische panorama en het avontuur. De film opent met een toneelstuk over Nederlands militair geweld en gebruikt animaties om Frans’ gedachten zichtbaar te maken. Volgens de recensent moeten de personages vervolgens zo veel uitleg geven dat gebeurtenissen eerder als illustraties dan als vanzelfsprekend drama aanvoelen.
Ook de romantische verhaallijn tussen Frans en Fifi overtuigt het vakblad niet volledig. Daartegenover staan de vormgeving van de dorpen, de landschappen en muzikale passages. Aan het einde krijgt het opgestapelde leed volgens de recensie alsnog gewicht, naast de hoop op vrijheid. Een Nederlandse releasedatum wordt in het bronbericht niet genoemd.































